Gevlekt longkruid

Breed longkruid

Latijnse naam
: Pulmonaria officinalis

Friese naam: Longkrûd

Uiterlijke kenmerken / Kleur: De plant heeft een in de grond vertakte wortelstok waaraan zich bloeiende en niet-bloeiende stengels bevinden van verschillende hoogte. Aan de niet-bloeiende korte stengels groeien de bladen in een wortelrozet. De vorm is ongeveer ovaal met een hartvormige voet en een spitse top. De lengte is 10-15 cm. Ze zijn meestal witachtig gevlekt en langgesteeld. De bladsteel heeft een smalle vleugelrand. De bovenste stengelbladen zijn echter ongesteeld en kleiner. De bloeistengels zijn langer, namelijk 10-30 cm. In de periode van bloei verschijnen hieraan grote bloemen van 1,5-2 cm die aanvankelijk rood zijn. Naderhand wordt de kleur blauwpaars. De hele plant is ruw behaard.

Periode van bloei: Maart tot en met mei



Te vinden bij
: Cornjum en Dronrijp

Land van herkomst: Centraal Europa

Het breed longkruid is een regionale stinzenplant. Landelijk gezien is breed longkruid een vrij zeldzame soort die op ver van elkaar gelegen groeiplaatsen verspreid over het land voorkomt. Het natuurlijke verspreidingsgebied is heel groot. Het strekt zich uit van Zuid-Limburg tot Zuid-Zweden, Rusland, Bulgarije en Noord-Italië. Op de Britse eilanden is de soort ingevoerd en plaatselijk ingeburgerd.
In het verleden werd breed longkruid als geneeskruid tegen longziekten gebruikt. Concentraties zijn te vinden in bossen bij buitenplaatsen, kastelen en andere stinzenmilieus in Groningen en Friesland, in het rivierengebied en aan de binnenduinrand. Het is een stinzenplant die gemakkelijk verwildert. Sinds eeuwen wordt de plant in Europa gekweekt, als geneeskruid en als sierplant. Dodoens vermeldt in 1554 dat het in de Lage Landen in 'schier alle hoven gheplant' wordt. Volgens Boom (1970) wordt de soort sinds 1561 in Zwitserland gekweekt. De Koker (1702) signaleert de plant in het wild in de omgeving van Haarlem.